چرایی صدور احکام سنگین برای فعالین کارگری در تبریز در گفتگو با نقی محمودی

18 اکتبر 2011


از كارگران پتروشيمي ماهشهر بطور سراسری حمایت کنیم

11 اکتبر 2011

شهلا دانشفر:

ده روز از اعتصاب ٦٥٠٠ كارگر پتروشيمي بندر امام ميگذرد. فضاي اين مجتمع در التهاب است. كارگران در مقابل مقامات مسئول ايستاده اند و بر خواستشان، كوتاه شدن دست پيمانكاران پاي ميفشارند. تلاش كردند از نيروي كار كارگران رسمي براي شكستن اين اعتصاب استفاده كنند، كار آنها را به كارمندان بسپارند تا چرخ توليدشان بچرخد و غيره ولي پاسخ محكمي از آنها گرفتند و اين توطئه هايشان به جايي نرسيد. كارگران را تهديد كردند كه حق زدن كارت ندارند و چماق اخراج را روي سرشان قرار دادند، سه نفر از كارگران اعتصابي را دستگير كردند و اكنون نيز كارت ورودي آنها را گرفته اند، اما عليرغم همه اينها اعتصاب ادامه دارد. كارگران با شعار هاي نه حیله نه تهدید دیگر اثر ندارد ، تهدید سرپرستان دیگر اثر ندارد در مقابلشان متحدانه ايستاده اند و بر خواستهايشان پاي مي فشارند. درود بر كارگران پتروشيمي ماهشهر. کارگران در سراسر ایران و بویژه کارگران مراکز بزرگ کارگری باید از اعتصاب و مبارزه کارگران پتروشیمی ماهشهر بطور سراسری حمایت کنند. تردید و تاخیر نباید کرد. این مهم است.

اكنون مبارزات كارگران پتروشيمي بندر امام ماهشهر به مرحله حساسي رسيده است. مهلت ١٥ روزه كارگران سایر پتروشیمی ها که در روزهای اول اعتصاب پتروشيمي بندر امام، به مسئولين داده بودند نيز دارد پايان ميگيرد و اگر به خواستشان پاسخي داده نشود، آنها نيز اعتراضاتشان را از سر خواهند گرفت. كارگران پتروشيمي ماهشهر را نبايد تنها گذاشت. خواست كوتاه شدن دست پيمانكاران اين دلالان كار كه بخش عظيمي از دستمزد كارگر به جيبشان ميرود خواست مهم همه كارگران است. خواست كارگران نفت، كارگران مجتمع هاي پتروشيمي در شهرهاي ديگر و كارگران ايران خودرو و بخش عظيمي از كارگران است. جمهوري اسلامي سالهاست با قراردادهاي پيماني محيطهاي كار را شقه شقه كرده است. هر بخش را به پيمانكاري سپرده و كاري كرده است كه كارگران هر بخش با پيمانكاري طرف باشند و با اين كار و پاسكاري كارگران بين دلالان و مديريت شركت ها و مقامات دولتي، مبارزات آنها را پراكنده و متفرق كرده است. بطور مثال جوشكاري را به يك پيمانكار و برق را به پيمانكاري ديگر ميدهند. در ميان پيمانكاران نيز گويي نقشه اي برنامه ريزي شده وجود دارد. از جمله هر پيمانكاري در روز معيني از ماه حقوق كارگران را ميدهد تا حتي مبادا دستمزدها همزمان پرداخت شود و اعتراضي متحد بر سر نازل بودن سطح دستمزدها و شرايط كاري بين كارگران شكل گيرد. يك پيمانكار دو ماه يكبار حقوق ميدهد و پيمانكاري ديگر سه ماه يكبار و وقتي كارگر اعتراض ميكند پاسخشان اينست كه مديريت پول آنها را نداده است. چپاولي كه انتها ندارد و با اين كار استخدام ٩٠ درصد كارگران به شكل موقت و اساسا پيماني درآمده است. در واقع کارگران دارند بطور دوبله توسط دلالان و سرمایه داران اصلی استثمار میشوند. شرایط کار این کارگران بسیار نازل است. چماق اخراج همواره روي سر كارگر است. در ميان اين كارگران ، افرادي هستند كه سالها با اين شكل از استخدام كار ميكنند و هميشه وحشت از اخراج و بيكار شدن دارند. بگذريم كه در اين جنگل بي قانوني بسياري از حق و حقوق كارگران سلب ميشود. مثلا كارگري كه به مناطق ويژه اقتصادي در جنوب ایران کار میکند و حق پرواز دارد، به او ميگويند بايد خودت هزينه رفت و برگشتت را بپردازي. كارگري كه بايد حق بدي آب و هوا به او تعلق بگيرد، به اشكال مختلف از پولي كه به او بايد پرداخت شود، كاسته ميشود. اين وضعيتي است كه مثل زنجيري بر پاي كارگر نفت اين بخش اقتصادي بزرگ كشور و مجتمع هاي بزرگي چون پتروشيمي ها و غيره بسته شده است. و نه تنها كارگران بلكه معلمان و پرستاران نيز با اين معضل روبرويند. در همين تابستان گذشته ما شاهد تجمعات پي در پي معلمان پيماني در مقابل مجلس اسلامي در تهران بوديم. اعتصاب با شكوه كارگران پتروشيمي ماهشهر تعرضي به اين شرايط برده وار كار است. كارگران پتروشيمي ماهشهر با اعتصاب متحد خود و با جمع شدن هرروزه شان عملا در برابر اين تكه تكه كردن محيط كار و این شرایط ناهنجار ايستاده اند و همچون تني واحد و با شعار هاي پیمانکار پیمانکار حیا کن مجتمع رو رها کن ، تا نتیجه نگیریم ما از اینجا نمیریم، ظریف کار ظریف کار وعده وعید کافیه، مزایا مزایا حق مسلم ماست، نترسید نترسید ما همه با هم هستیم ، تبعیض برای کارگر تا کی ادامه دارد، خواهان قطع دست دلالان مفت خور هستند.

اعتصاب كارگران پتروشيمي ماهشهر به همه كارگران راه نشان ميدهد. اعتصابي است كه از يك مركز كليدي كارگري شروع شده و با قدرت خود ميتواند كل اين بساط را جارو كند. بايد مبارزات كارگران پتروشيمي ماهشهر با حمايت وسيع ما روبرو شود. اكنون كه كارگران پتروشيمي براي پايان دادن به اين شكل برده وار كار به ميدان آمده اند، بهترين فرصت است كه كارگران نفت و كارگران در بخش هاي مختلف ديگر كارگري و معلمان و پرستاران و همه و همه با همين خواست به ميدان بيايند و اعلام كنند كه ما نيز خواهان كوتاه شدن دست اين دلالان كار و قراردادهاي مستقيم كاري هستيم. و نه تنها اين بلكه بايد دست حراست از محيط هاي كار كوتاه شود. تحقق اين خواستها يك گام مهم در قدرتيابي مبارزات كارگري است. تحقق اين خواستها راه را باز ميكند تا كارگران بتوانند در موقعيت قدرتمندتري با ديگر خواستهاي اساسي خود به ميدان بيايند و پرچمدار مبارزات كل جامعه باشد. به كارگر نفت امكان ميدهد كه دوباره در همان قامتي كه در انقلاب ٥٧ به ميدان آمد و با اعتصاباتش كمر رژيم شاه را شكست، امروز نيز به ميدان بيايد و پيشاپيش جنبش اعتراضي كارگري قرار گيرد.

بي دليل نيست كه جمهوري اسلامي چنين وحشت كرده است. در فرمانداری ماهشهر برای چگونگی برخورد با اعتصاب کارگران پتروشیمی بندر امام کمیته بحران تشکیل داده و براي عقب راندن اين اعتراضات طرح ميريزند و توطئه چینی ميكنند. منوچهر حیاتی فرماندار ماهشهر، خلیل حیات مقدم نماينده مجلس اسلامي از شهر ماهشهر، ظريف كار مدیرعامل پتروشیمی بندرامام و شورای تامین جمهوري اسلامي در ماهشهر، همه و همه بسيج ميشوند و نشستها صورت ميگيرد كه به قول خودشان كارگران را سرجايشان بنشانند. اما ٦٥٠٠ کارگر اعتصابی مجتمع پتروشیمی بندر امام اعلام کرده اند چنانچه به خواست هایشان رسیدگی نشود تا خاموشی کامل دستگاهای تولید به اعتصاب خود ادامه خواهند داد. ما نيز بايد در كنار كارگران پتروشيمي ماهشهر و در حمايت از مبارزاتشان تمام نيروي خود را بسيج كنيم و جلوي توطئه گريهاي كارفرمايان و دولت را عليه آنان بگيريم. خانواده هاي كارگران پتروشيمي ماهشهر و مردم اين شهر نقش مهمي در اين جلب کمک و انعكاس صداي اعتراض كارگران در كل جامعه دارند. بكوشيم كه صداي اعتراض كارگران ماهشهر را به كل جامعه برسانيم. صداي اين كارگران را جهاني كنيم و بيشترين حمايت ها را از اين مبارزات جلب كنيم. كارگران پتروشيمي ماهشهر را نبايد تنها گذاشت. با تمام قوا براي به پيروزي رسيدن اين مبارزات تلاش كنيم.*


شانزدهمین کنگره فدراسیون جهانی اتحادیه های کارگری

12 مه 2011

 گفتگوی رادیو بین المللی فرانسه با فرید پرتوی

فعالین مستقل کارگری شکایت و اعتراض خود را برای حضور هیئت ایرانی و دبیر کل خانه کارگر در کنگره فدراسیون اتحادیه های کارگری که در آتن تشکیل شد به این تشکل بین المللی کارگری تسلیم کرده اند. آنان معتقدند که نمایندگان واقعی کارگران ایران به علت فعالیت های صنفی خود در زندان هستند.


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: